Your Trusted 24 Hours Businext Service Provider !

Blog

SNOEIEN OM TE GROEIEN

SNOEIEN OM TE GROEIEN

Dat er de laatste maanden een reorganisatiegolf door Nederland is gegaan, ontgaat niemand. KLM, Danone, ABN AMRO, BAM, Talpa, Shell en zelfs poppodium Paradiso wisten er niet aan te ontkomen. Veelal bekende bedrijven. Maar daarnaast haalt een groot deel van de reorganisaties waarbij banen verloren gaan, het nieuws niet. Natuurlijk is covid-19 in veel gevallen een belangrijke oorzaak voor de noodzaak tot reorganiseren. Maar in het rijtje hierboven staan bedrijven die ook zonder de corona-crisis rijp zijn voor een dringende verandering. Door deze crisis landt het echter net iets zachter op het bureau van de vakbondsbestuurders. Waarmee ik niet wil zeggen dat het onterecht is dat het bedrijf ervoor kiest om zich anders in te gaan richten. Zonder reorganisatie zou een bedrijf als BAM het op korte termijn al lastig hebben gezond te blijven.

Waarom reorganiseren?

Waarom kiest een bedrijf ervoor te reorganiseren? In de meeste gevallen wordt een organisatie(structuur) anders ingericht. Door bijvoorbeeld afdelingen samen te voegen of juist op te splitsen. Het doel is vaak dat er efficiënter en effectiever kan worden gewerkt en dat de klanten beter kunnen worden bediend. Het is ook mogelijk dat organisaties worden verkleind om de kosten te verlagen. Bijvoorbeeld wanneer de omzetten structureel lager worden en het kostenniveau zich hieraan moet aanpassen.

Toekomstige groei

Alhoewel de noodzaak voor de organisatie vaak volkomen duidelijk en verklaarbaar is, heeft de term reorganisatie soms een nare klank. Vaak gaan er banen verloren en dan krijgt de reorganisatie een gezicht: de oom, de buurvrouw of die aardige vent uit het hockeyteam raken hun baan kwijt. En vakbonden gebruiken deze emotie maar al te graag om de reorganisatie ter discussie te stellen: graaiers, kille saneerders, alleen maar oog voor het belang van de aandeelhouders, etc. etc. Eén recente uitzondering daarop: Friesland Campina. De vakbondsbestuurder toonde begrip en zag dit wel aankomen. Maar verder brengt de vakbeweging zelden tot nooit naar buiten dat de reorganisatie voor de lange termijn de juiste keuze is voor de toekomst van bedrijf én medewerkers. En waarom zouden ze ook? Ook de FNV heeft een verdienmodel, namelijk zoveel mogelijk leden zien te werven. En dat doe je niet door begrip te tonen voor CEO’s die een reorganisatie aankondigen.

Maar waarom wordt het beeld van reorganiserende bedrijven eigenlijk zo zwart/wit (meer dan zwart dan wit overigens) neergezet? Hoveniers doen iets soortgelijks en zij worden bij tuineigenaren met open armen ontvangen. Wanneer de hovenier in de winter constateert dat de planten of bomen zijn doorgeschoten, dan worden de (op het oog sterke) planten gesnoeid. En in sommige gevallen tot aan de wortel. Niemand vindt dit vreemd want hierdoor kan de plant in het voorjaar en zomer het beste tot bloei komen en nóg sterker worden. Snoeien na de winter en bloeien in de maanden erna: het gevolg van eeuwenoude kennis over het ‘reorganiseren’ van de tuin. Met een bedrijfsreorganisatie is het niet veel anders: het resultaat moet een gezonde organisatie zijn die geschikt is voor toekomstige groei, óók groei in werkgelegenheid.

Werkgelegenheid en inzetbaarheid

Zijn er dan geen bedrijven waar het om hard saneren en snijden in kosten gaat, puur voor het aandeelhoudersrendement? Jazeker, die zijn er. Met name private equity partijen (PE) zijn erop gericht om op zo’n kort mogelijke termijn het rendement van het bedrijf te maximaliseren. Dat gaat gepaard met soms pijnlijke reorganisaties waarbij veel banen verloren gaan. Maar er is een andere kant van het verhaal: PE zorgt ook voor grootschalige investeringen. Na drie tot vijf jaar wordt het bedrijf aan een andere (PE) partij verkocht, die in staat is om het bedrijf weer naar een volgende groeifase te brengen. Groei van het bedrijf betekent groei van werkgelegenheid. De emotie bij de mensen die in dit soort organisaties hun baan verliezen, zal echter blijven. Echter ook het verliezen van banen is een eeuwenoude werkelijkheid. Daarom zouden vakbonden zich veel sterker moeten maken voor het behoud van werk, en minder voor het behoud van een baan. Dat is een belangrijke nuance. Pas wanneer medewerkers de hang naar die ene specifieke baan gaan loslaten, gaan zij zichzelf werkelijk duurzaam inzetbaar houden. Exact zoals het in het regeerakkoord is opgenomen: “Het is de primaire verantwoordelijkheid van werkgevers én werknemers dat werknemers inzetbaar blijven.”

Werk blijft bestaan

Baanbehoud is op lange termijn een utopie. Wie heeft er in zijn vrienden- of kennissenkring nog een mijnwerker, telegrafist of melkboer? Die kans is kleiner dan de kans dat je een big data analist, 3d printer of een online security specialist kent. Banen waar we tien jaar geleden nog niet van hadden gehoord. Werk zal altijd blijven bestaan, terwijl banen verdwijnen en komen. En één ding weten we zeker: ook reorganisaties zullen altijd blijven voorkomen. Om de BV Nederland te laten groeien, óók de werkgelegenheid, is het van belang om zo nu en dan verstandig te snoeien.

Het besluit tot reorganiseren is niet eenvoudig te nemen. De persoonlijke impact is vaak groot. Maar een zorgvuldig proces aan de hand van een van onze consultants, helpt om de juiste keuzes te maken en om de emoties te verkleinen. En om ook het uitzicht op ander werk te vergroten. Graag zetten wij onze ervaring in om bedrijven met minder ervaring te adviseren. Aarzel niet om vrijblijvend contact met ons op te nemen.